E. coli (Escherichia coli)

E. coli (Escherichia coli) jest warunkowo patogenną bakterią w kształcie pałeczki, która żyje i rozwija się tylko przy braku tlenu. To miejsce to ludzkie jelita. Ma odmiany chorobotwórcze i niepatogenne, które w normalnych ilościach w ogóle nie szkodzą, a wręcz przeciwnie, uczestniczą w syntezie związków witaminopodobnych. Mikroorganizmy chorobotwórcze powodują poważne choroby i dlatego wymagają leczenia.

  1. Metody infekcji
  2. Rodzaje
  3. Objawy
  4. Objawy enteropatogenne E. coli
  5. Objawy enterotoksyczne E. coli
  6. Objawy krwotoczne E. coli
  7. Enteroinwazyjne objawy E. coli
  8. E. coli i układ moczowo-płciowy
  9. Przydatny film o E. coli
  10. Jaki lekarz leczy escherichiozę?
  11. Wskaźnik Escherichia coli
  12. Ćwiczenie
  13. Leczenie
  14. Zapobieganie

Metody infekcji

Ogniska E. coli mają charakter sezonowy. Epidemie częściej występują w miesiącach letnich. Główne drogi infekcji:

  • ustno-kałowe - po kontakcie z wodą i glebą zanieczyszczoną kałem, a także z wyrosłym na nim warzywami;
  • kontakt-gospodarstwo domowe - od chorego przez zwykłe przedmioty (ta metoda jest mniej powszechna niż pierwsza);
  • ze stanu zapalnego narządów układu moczowo-płciowego;
  • przenoszenie Escherichia coli z matki na dziecko podczas porodu.

Ta ostatnia metoda transmisji jest najbardziej niebezpieczna, z dużą liczbą komplikacji. Układ odpornościowy noworodka jest osłabiony, a organizm nie jest w stanie walczyć z E. Coli. Bakteria szybko się rozmnaża, infekując mózg, powodując zapalenie opon mózgowych.

Okres inkubacji wynosi 3-8 dni.

U noworodków Escherichia coli jest hemolityczna i laktozo-ujemna. Wzrost poziomu pierwszej odmiany powinien budzić niepokój lekarzy. Pałeczki laktozo-ujemne powinny być obecne w jelicie, ale ich częstość wynosi 105. Przekroczenie normalnego poziomu prowadzi do pojawienia się niestrawionych cząstek pokarmu w kale, a także do naprzemiennych zaparć i biegunki.

Głównym źródłem infekcji E. coli jest bydło. Wraz z odchodami zwierzęcia uwalniane są bakterie, które dostają się do gleby i zbiorników wodnych. Niedostatecznie ugotowane mięso i niepasteryzowane mleko są źródłem zanieczyszczeń.

Czynniki predysponujące do infekcji - nieprzestrzeganie zasad higieny osobistej, obniżenie właściwości ochronnych organizmu, niekorzystna sytuacja epidemiologiczna, odwiedzanie krajów o wysokim poziomie zanieczyszczenia wód i gleby.

Wszystkie bakterie z grupy Escherichia coli (BGKP) można podzielić na oportunistyczne i chorobotwórcze. Te ostatnie mają ponad 100 szczepów. To one powodują infekcje jelitowe. Do głównych typów Escherichia coli należą:

  • Enteroinvasive. Objawy infekcji są podobne do czerwonki.
  • Enteropatogenny. Jelito cienkie niemowląt jest częściej zaludnione.
  • Enterotoksyczne. Powodują choroby żołądka, których objawy ustępują przez 3-5 dni bez leków.
  • Enterohemorrhagic. Towarzyszy mu rozwój zapalenia jelita grubego i zespołu mocznicowego, co prowadzi do szybkiego pogorszenia samopoczucia.

Wszystkie patogenne E. coli mogą powodować choroby zakaźne (Escherichiozę). Wszystkie E. coli mogą przetrwać długo w środowisku zewnętrznym - w kale, wodzie i glebie. Bakterię zabijają niektóre związki chemiczne, a także ekspozycja na temperatury powyżej 70 ˚С.

Objawy

Ogólne pogorszenie samopoczucia i niestrawność to główne objawy E. coli. Infekcja jelit może przebiegać jako zapalenie jelit, zatrucie pokarmowe, czerwonka lub zakażenie cholery, krwotoczne zapalenie jelita grubego. Objawy zależą od rodzaju mikroorganizmu, dlatego każdą klasę należy zbadać bardziej szczegółowo.

Objawy enteropatogenne E. coli

Ten patogen powoduje nudności, wymioty, bóle brzucha, ostrą biegunkę i wysoką temperaturę ciała. Kał jest obfity, wodnisty. Ta forma escherichiozy jest częściej diagnozowana u dzieci poniżej pierwszego roku życia..

Przeczytaj więcej o biegunce u dzieci na stronie internetowej Mama66.ru.

Objawy enterotoksykogenne E. coli

Przyczyną escherichiozy są często brudne ręce, a także nieumyte warzywa i owoce. E. coli jest mocno przytwierdzona do błony śluzowej jelita, więc symptomatologia jest wyraźna.

Oznaki:

  • obfite wodniste wypróżnienia;
  • napadowy ból brzucha;
  • nudności i wymioty;
  • słabość;
  • ból mięśni i stawów;
  • podwyższona temperatura ciała.

Bakterie z tej grupy E. coli są często nazywane „biegunką podróżnika”.

Objawy krwotoczne E. coli

Bakterie z tej grupy E. coli prowadzą do najpoważniejszych konsekwencji. Hemolitycznej E. coli towarzyszy rozwój ostrej niedokrwistości hemolitycznej, ponieważ komórki krwi ulegają zniszczeniu. Może to doprowadzić do śmierci pacjenta, dlatego ważne jest, aby rozpoznać infekcję na czas.

Objawy:

  • biegunka zmieszana z krwią;
  • nudności wymioty;
  • brak apetytu;
  • słabość;
  • bół głowy;
  • gorączka, wysoka temperatura ciała;
  • ból brzucha.

U dzieci bakterie z tej grupy E. coli mają cechy - wzdęcia, płynny kał ze śluzem i niestrawionymi cząstkami pokarmu, niedomykalność, wymioty, gorączkę, płaczliwość i niepokój.

Ten typ escherichia coli występuje u dzieci, osób starszych i kobiet po porodzie..

Objawy zawsze pojawiają się nagle i ostro. Oprócz niszczenia krwinek dochodzi do uszkodzenia kanalików nerkowych i kłębuszków nerkowych. Powstaje niedokrwienie naczyniowe kłębuszków nerkowych, a następnie ostra niewydolność nerek. W wyniku działania toksycznego pojawia się żółtaczka hemolityczna, skóra nabiera cytrynowożółtego odcienia.

Enteroinwazyjne objawy E. coli

Bakteria z tej grupy E. coli występuje częściej u dzieci, powodując następujące objawy:

  • luźne stolce zmieszane z krwią;
  • ból w dole brzucha;
  • słabość;
  • odmowa jedzenia;
  • bół głowy;
  • podwyższona temperatura ciała.

E. coli i układ moczowo-płciowy

E. coli przedostając się do narządów układu moczowego lub rozrodczego prowadzi do chorób tych narządów. Choroby E. coli są powszechne:

  • zapalenie pęcherza;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • zapalenie cewki moczowej, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie najądrzy i zapalenie jąder u mężczyzn;
  • zapalenie przydatków, zapalenie sromu i pochwy, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie jelita grubego u kobiet;
  • zapalenie otrzewnej.

Escherichia coli przenika z odbytnicy do cewki moczowej i pęcherza wstępującego. Istnieją sugestie, że Bacillus jest przenoszony drogą płciową od zakażonego partnera.

Infekcje E. coli są trudne do wyleczenia. Bakteria osłabia odporność miejscową, dlatego istnieje duże prawdopodobieństwo zakażenia gonokokami, gronkowcami i innymi groźnymi mikroorganizmami. Może rozwinąć się chlamydia lub rzeżączka.

Wraz z chorobami układu moczowo-płciowego możliwe są powikłania ze strony przewodu pokarmowego, na przykład odmiedniczkowemu zapaleniu nerek często towarzyszy ostre zapalenie trzustki.

Przydatny film o E. coli

Jaki lekarz leczy escherichiozę?

Specjalista chorób zakaźnych zajmuje się diagnostyką i leczeniem escherichiozy.

Wskaźnik Escherichia coli

E. coli to mikroskopijna bakteria. Jej charakterystyka:

  • mikroorganizm Gram-ujemny;
  • rozmiar to tylko 2x0,6 mikrona;
  • stabilny w środowisku;
  • optymalne pH 7,2-7,4;
  • odpowiednia temperatura - 37 ˚С.

Szczepy niepatogenne są częścią mikroflory zdrowej osoby. Zwykle ich liczba waha się od 10 6 do 10 8 CFU / g. Kolonizują jelita w pierwszych dniach narodzin dziecka..

Jeśli normalna liczba mikroorganizmów zostanie przekroczona, to E. Coli. mają działanie toksyczne, dlatego konieczne jest leczenie.

Ćwiczenie

Podstawą badania diagnostycznego jest diagnostyka laboratoryjna Escherichiozy. Ona sugeruje:

  • badanie krwi;
  • analiza moczu i kału;
  • coprogram, kał na dysbiozy;
  • wymaz z pochwy i cewki moczowej;
  • analiza wymiotów;
  • analiza moczu pod kątem acetonu.

W wyniku danych uzyskanych w trakcie badania można ocenić stan mikroflory jelitowej, nasilenie zatrucia organizmu, a także określić rodzaj i klasę bakterii, ich oporność na antybiotyki.

Jeśli we krwi wykryto Escherichia coli, oznacza to poważny stan, który może być śmiertelny. Tacy pacjenci podlegają pilnej hospitalizacji..

Leczenie

Niedopuszczalne jest samodzielne leczenie E. coli. Objawy escherichiozy są podobne do innych chorób zakaźnych, dlatego nie można znaleźć odpowiedniej terapii w domu. Wszystkie leki są przepisywane dopiero po uzyskaniu wyników hodowli bakterii. Leczenie Escherichia coli jest możliwe tylko za pomocą leków przeciwbakteryjnych.

Główne środki medyczne dla Escherichia coli:

  • hospitalizacja (dla małych dzieci i pacjentów z odwodnieniem);
  • odpoczynek w łóżku;
  • terapia lekowa (antybiotyki, probiotyki, środki odtruwające, nawadnianie);
  • żywność dietetyczna (dieta nr 4 na uszkodzenia jelit i tablica nr 7 na choroby nerek i układu moczowo-płciowego).

Terapia lekami ma na celu przede wszystkim zapobieganie odwodnieniu, zachowanie funkcji życiowych oraz zapobieganie powikłaniom ze strony przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego.

Leczenie escherichiozy lekami wygląda następująco:

  • antybiotyki cefalosporyny i fluorochinolonu - lewofloksacyna, moksyfloksacyna, cefaprim, cefazolina, cefepim;
  • bakteriofagi (leki zawierające wirusy, które zabijają E. coli) - Jeśli jest płynny;
  • probiotyki (obowiązkowe w przypadku dysbiozy) - Hilak forte, Linex, Acipol, Enterol;
  • enterosorbenty (łagodzące objawy zatrucia) - Smecta, Enterosgel, Polysorb;
  • roztwory nawadniające (do zapobiegania odwodnieniu spowodowanemu wymiotami i biegunką) - Trisol, Regidron;
  • leki przeciwgorączkowe (w temperaturach powyżej 38 ˚С) - Paracetamol, Panadol, Ibuprofen.

Bakteriofagi mają wyraźny efekt terapeutyczny. Zabijają patogen Escherichia coli, więc powrót do zdrowia jest szybszy niż w przypadku antybiotykoterapii.

Jeśli Escherichia coli doprowadziła do rozwoju powikłań w postaci zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, odmiedniczkowego zapalenia nerek, zapalenia pęcherzyka żółciowego lub posocznicy, należy zastosować antybiotyki z grupy cefalosporyn, na przykład cefuroksym.

Ciężkie odwodnienie, któremu towarzyszą zaburzenia elektrolitowe, jest leczone roztworami infuzyjnymi.

Kuracja antybakteryjna trwa 5-7 dni. Po wyzdrowieniu pacjent powinien przyjmować przez 2-3 tygodnie probiotyki, na przykład Bifidumbacterin, a także przestrzegać diety.

Zapobieganie

Wszystkie środki zapobiegawcze dotyczące Escherichia coli są ograniczone do następujących zaleceń:

  • przestrzegać zasad higieny osobistej;
  • dokładnie umyj warzywa i owoce;
  • przestrzegać zasad obróbki cieplnej mięsa;
  • nie pij surowego mleka;
  • kupować mięso i produkty mleczne tylko od zaufanych sprzedawców posiadających certyfikat jakości na towary;
  • wzmocnić odporność;
  • regularne czyszczenie domu na mokro.

Przy pierwszych objawach E. coli należy natychmiast udać się do lekarza. Po wyzdrowieniu musisz udać się do lekarza przez 6-8 dni, aby wykluczyć pojawienie się nawrotu.

Infekcja jelit jest powszechna u dorosłych i dzieci. Towarzyszą jej nie tylko ciężkie objawy, ale może również prowadzić do ciężkiego odwodnienia, upośledzenia ważnych funkcji organizmu i śmierci pacjenta. Ważne jest, aby przestrzegać środków zapobiegawczych i leczyć E. coli przy pierwszych objawach.

Esherichia koli

Escherichia coli co to jest? Za złożoną łacińską nazwą infekcja Escherichia coli kryje się za nazwą bardziej znaną naszemu słuchowi - E. coli.

Odniesienie historyczne

W 1886 roku australijski naukowiec T. Escherich jako pierwszy odkrył ten typ E. coli. Następnie została nazwana jego imieniem i otrzymała imię Escherichia coli.

T. Escherich jako pierwszy nie tylko odkrył tę E. coli, ale także zasugerował jej wpływ na mikroflorę jelitową dzieci.

Po 8 latach słynny rosyjski naukowiec i mikrobiolog G.N. Gabrichevsky eksperymentalnie potwierdził zdolność Escherichia coli do tworzenia toksyn i jej rolę w chorobach zakaźnych jelit. Jego prace stały się podstawą do badań czołowego pediatrycznego specjalisty chorób zakaźnych ZSRR A.I. Dobrokhotova. Zarażała się kulturą E. coli, którą izolowała od dzieci zmarłych na niestrawność. Jej doświadczenie dowiodło, że te E. coli mogą powodować ciężką toksykozę.

Współczesna klasyfikacja Escherichia coli została opracowana na podstawie metody analizy serologicznej odkrytej przez F.Kaumanova w latach 40-tych XX wieku..

E. coli, czym jest E. coli?

Escherichia coli należy do pałeczkowatych bakterii Gram-ujemnych z rodziny Escherichia coli. Ten mikroorganizm ma wiele odmian. Ich długość nie przekracza 3 mikronów, a szerokość nie przekracza 0,8. Mogą być:

  • ruchomy, poruszający się z powodu istniejącej wici;
  • bez ruchu.

Ten typ Escherichia coli nie tworzy zarodników. Na konwencjonalnych pożywkach obserwuje się dobry wzrost Escherichia coli. Optymalna temperatura do ich rozmnażania wynosi 37 stopni..

E. coli w trawieniu człowieka

Escherichia coli to naturalni mieszkańcy ludzkiego ciała. W pierwszych godzinach po urodzeniu wypełniają dolne jelita i żyją w nim przez całe życie..

Aktywnie uczestniczą w zapewnieniu prawidłowego procesu trawienia. Z pomocą tych mikroorganizmów rozkładane są składniki odżywcze, uwalniane są witaminy. Ich główną rolą jest to, że Escherichia coli zapobiegają rozmnażaniu się patogennych mikroorganizmów w jelicie.

Escherichia coli, co to jest: korzyść lub szkoda?

Udzielenie jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie jest problematyczne. Z jednej strony Escherichia coli to naturalna mikroflora jelitowa, pełniąca określoną rolę przypisaną jej przez naturę. Z drugiej strony, niektóre szczepy e.coli wywołują choroby i mogą powodować szereg infekcji coli.

Szczepy chorobotwórcze, w zależności od ich rodzaju, mogą mieć różne konsekwencje:

  • prowadzić do ciężkiej biegunki z powodu uwolnienia silnej toksyny;
  • naruszenie struktury błony śluzowej jelita grubego, aż do stanu zapalnego;
  • zniszczyć błonę śluzową, powodując w ten sposób biegunkę krwią;
  • zaburzać czynność jelit.

W szczególności patogenne szczepy Escherichia są niebezpieczne dla dzieci i osób z osłabioną odpornością. Rzeczywiście, wraz z rozwojem aktywnej biegunki dochodzi do poważnego odwodnienia. A taki wynik dla tych grup pacjentów może być śmiertelny. Są też takie patogenne szczepy, które są niebezpieczne dla wszystkich ludzi, niezależnie od wieku i odporności..

Szkody mogą być również spowodowane przez te mikroorganizmy, które naturalnie występują w jelitach. Może się to zdarzyć, gdy dostaną się do innych narządów ciała. Choroby, które mogą tam wywołać, nie są śmiertelne, ale spowodują kłopoty. Na przykład, uderzając e. coli w pochwie, rozwija się zapalenie pochwy, po wprowadzeniu do gruczołu krokowego - zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie pęcherza może rozwinąć się, gdy bakterie zostaną wprowadzone do cewki moczowej. Należy zauważyć, że rokowanie w przypadku takich chorób jest zwykle korzystne..

Mechanizm infekcji

Do tej pory gatunki E. coli chorobotwórcze dla ludzi. coli zwykle dzieli się na trzy grupy:

  • enteropatogenny (EPCP);
  • enteroinwazyjny (EIKP);
  • enterotoksyczne (ETKP).

Głównym mechanizmem ich dystrybucji jest fekalno-ustna. Oprócz tego wyróżnia się następujące trasy dystrybucji:

  • żywność, głównie w postaci mleka i produktów mlecznych;
  • woda;
  • kontakt z gospodarstwem domowym.

Bakterie te są częścią naturalnej mikroflory nie tylko ludzi, ale także zwierząt. Dlatego mogą zostać zarażeni przez mięso bydła i świń. Zwierzęta również mogą być nosicielami bakterii. Ale te metody infekcji nie są tak powszechne. Wynika to z faktu, że wołowina i wieprzowina są poddawane obróbce cieplnej przed wejściem do organizmu człowieka. Zwierzęta domowe można zarazić się tylko jedzeniem i wodą z tego samego naczynia.

Szczyt infekcji występuje wiosną i latem. W tej chwili dominującym sposobem przenoszenia jest woda..

Objawy

Najbardziej wyraźne objawy obserwuje się w przypadku zakażenia mikroorganizmami enteroinwazyjnymi. W takim przypadku okres inkubacji może wynosić od 1 do 3 dni. Objawy zaczynają być ostre, ale w niektórych przypadkach odurzenie będzie niewielkie. Choroba charakteryzuje się szybkim wzrostem temperatury do 38 stopni. U osób z osłabionym układem odpornościowym i dzieci temperatura może wzrosnąć do 40 stopni i towarzyszyć jej mogą dreszcze. Główne zarzuty to:

  • bół głowy;
  • osłabienie i bóle ciała;
  • zawroty głowy;
  • skurczowy ból brzucha.

Kilka godzin po wystąpieniu głównych objawów choroby pojawia się biegunka. Jego częstotliwość wynosi od 3 do 5 wypróżnień dziennie. W ciężkich przypadkach choroby częstość może wzrosnąć od 5 do 10 wypróżnień dziennie. Oprócz płynnej konsystencji stolec może zawierać śluz, a czasem krew. Ta choroba charakteryzuje się brakiem wymiotów..

Objawy zewnętrzne obejmują:

  • mokry język z białym lub szarym nalotem;
  • brzuch jest rozdęty i miękki w dotyku;
  • okrężnica we wszystkich częściach jest bolesna przy badaniu palpacyjnym.

Z reguły ta choroba nie jest ciężka. Tylko w rzadkich przypadkach może być ciężki. Powrót do zdrowia następuje zwykle w 5-7 dniu..

W przypadku zakażenia bakteriami enterotoksycznymi obraz kliniczny jest nieco inny.

W początkowej fazie przypomina infekcję enteroinwazyjną bakterią E. coli. Ten sam okres inkubacji, nieprzekraczający 3 dni. Objawy są również ostre. Ale różnica polega na występowaniu wymiotów i braku bólu brzucha. Ruchy jelit są bardziej obfite: od 5 do 15 razy dziennie. Mają bardziej wodnisty charakter, nie ma śladów krwi i śluzu. Czas trwania choroby nie przekracza 4 dni. A najważniejszą cechą choroby wywoływanej przez te mikroorganizmy jest całkowity brak gorączki..

Diagnostyka i leczenie

Esheria coli można łatwo zdiagnozować na podstawie metody bakteriologicznej. W tym przypadku jako próbki do badań służą kał i wymiociny. Bakterie te można również znaleźć we krwi i moczu..

Leczenie chorób związanych z wnikaniem patogennych szczepów do organizmu przypomina leczenie czerwonki.

Dla szybkiego powrotu do zdrowia duże znaczenie ma kompleksowa terapia, w tym:

  • odpoczynek w łóżku;
  • przestrzeganie diety;
  • terapia lekowa.

Odpoczynkowi w łóżku powinien towarzyszyć spadek aktywności fizycznej i przedłużony fizjologiczny sen.

Dieta pacjenta jest przepisywana przez lekarza prowadzącego w zależności od rodzaju drobnoustroju chorobotwórczego, który spowodował chorobę. Duże znaczenie przy wyborze diety ma również okres choroby i stopień uszkodzenia jelit. Z reguły na początku choroby zalecana jest oszczędna dieta. Ten tryb wyklucza używanie gorących i zimnych potraw, różnych przypraw, mięsa i alergenów. Ponadto na początkowym etapie leczenia wyklucza się powołanie silnych leków. Picie dużej ilości płynów jest zalecane w celu zwalczania odwodnienia. W ciężkich przypadkach, gdy odwodnienie następuje nagle, przepisuje się zakraplacze, aby utrzymać równowagę wodno-solną. Po normalizacji stolca następuje zmiana diety na dietę przejściową na zbilansowaną. W sumie przez cały okres choroby dieta może zmieniać się nawet 3 razy..

Terapia lekowa obejmuje stosowanie leków etiotropowych. Fundusze te mogą nie tylko działać depresyjnie na bakterie, ale także przywracać mikroflorę jelitową. Leki te obejmują furazolidon, furaginę, furadoninę, chlorchinaldol i inne.

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze mające na celu zwalczanie infekcji patogennymi szczepami Escherichia coli nie różnią się od środków zwalczania innych rodzajów infekcji jelitowych. Aby zapobiec chorobom związanym z tą bakterią E. coli, konieczne jest ścisłe przestrzeganie wymagań sanitarnych i higienicznych we wszystkich punktach zaopatrzenia w wodę i publicznych obiektach gastronomicznych..

Te mikroorganizmy nie są odporne na wysokie temperatury. Ich śmierć następuje w temperaturze od 60 do 80 stopni w ciągu 20 minut. Są zdolne do koncentracji i pozostają aktywne w glebie i wodzie przez kilka miesięcy..

Biorąc pod uwagę, że ten typ E. coli jest bardzo niebezpieczny dla dzieci i osób o słabej odporności, należy podjąć działania profilaktyczne w szpitalach położniczych, przedszkolach i szpitalach. Tam konieczne jest umycie wszystkich powierzchni roztworem dezynfekującym. Ponadto konieczne jest odkażenie wszystkich używanych urządzeń i przyborów..

W stosunku do kobiet rodzących w okresie prenatalnym należy zastosować badania profilaktyczne w celu wykrycia tych drobnoustrojów. Nosiciele bakterii są hospitalizowani z powodów epidemiologicznych. Są przepisywane dopiero po całkowitym wyleczeniu klinicznym. Wskazaniami do wypisu są negatywne wyniki potrójnego badania kału, przeprowadzonego 2 dni po zakończeniu leczenia.

W przypadku dzieci, które cierpiały na tę E. coli, obowiązują takie same zasady wypisu, jak w przypadku dorosłych. Mogą uczęszczać do placówek przedszkolnych tylko po trzykrotnym negatywnym wyniku testu kałowego w kierunku Escherichia coli.

Escherichia (Escherichia coli): charakterystyka, objawy, analizy, leczenie

Escherichia - Escherichia coli, mieszkaniec normalnej mikroflory jelitowej zdrowego człowieka. Escherichia rośnie i rozmnaża się w okrężnicy zwierząt stałocieplnych. Większość z nich jest nieszkodliwa, a niektóre szczepy wywołują u ludzi ciężkie choroby zakaźne - Escherichiozę. Escherichioza to bakteryjna antroponoza wywoływana przez chorobotwórcze E. coli i objawiająca się klinicznymi objawami zatrucia i zespołem dyspeptycznym.

Escherichia coli (Escherihia coli) została po raz pierwszy wyizolowana z ludzkich odchodów przez niemieckiego bakteriologa Eschericha pod koniec XIX wieku. G.N. Gabrichevsky jako pierwszy odkrył u E. coli zdolność do wytwarzania toksyn i potwierdził jej rolę w rozwoju zakaźnej patologii jelit. Już w XX wieku A. Adam szczegółowo badał właściwości Escherichia i podzielił je na typy. W 1945 roku F. Kaufman opracował klasyfikację serologiczną E. coli, która jest nadal aktualna..

Escherichia coli to saprofity, które żyją w żywym organizmie i nie powodują rozwoju chorób. Mikroorganizmy te przynoszą korzyść gospodarzowi: syntetyzują witaminy K i B, zapobiegają rozmnażaniu i hamują wzrost patogennej flory w jelicie, częściowo rozkładają błonnik i przetwarzają cukry, syntetyzują substancje antybiotykowe - kolicyny, które zwalczają organizmy chorobotwórcze, wzmacniają odporność. Jeśli ilość E. coli wykracza poza normalny zakres, osoba z pewnością źle się poczuje..

Funkcje Escherichia w ludzkim ciele:

  • Jedną z głównych i bardzo ważnych funkcji Escherichia jest antagonizm. Escherichia są antagonistami w stosunku do bakterii Shigella, Salmonella i gnilnych drobnoustrojów. Dzięki temu hamowany jest rozwój mikroorganizmów należących do tych rodzajów i gatunków. Antagonizm Escherichia w stosunku do Shigelli i Salmonelli wynika z konkurencji o źródło węgla.
  • Funkcja treningu immunologicznego - mikroorganizmy zapewniają gotowość układu odpornościowego do odpowiedzi na kolejne bodźce antygenowe.
  • Witaminotwórcze - uczestniczą w jelitowej syntezie witamin z grupy K, B, kwasu nikotynowego i foliowego.
  • Weź udział w metabolizmie lipidów i soli wody.
  • Weź udział w enzymatycznym rozkładzie węglowodanów o dużej masie cząsteczkowej.
  • Poprawia ruchliwość jelit i wchłanianie składników odżywczych w przewodzie pokarmowym.

Escherichia żyje nie tylko w przewodzie pokarmowym człowieka. Są w stanie przetrwać na obiektach otoczenia. Ich wykrycie w środowisku zewnętrznym wskazuje na zanieczyszczenie kałem. Dlatego Escherichia nazywana jest mikroorganizmem wskaźnikowym. Escherichioza jest szeroko rozpowszechniona. Sezonowość patologii, jesień-lato.

Obecnie istnieje wiele odmian Escherichia:

  1. Laktoza pozytywna,
  2. Nie zawiera laktozy,
  3. Hemolityczny, który normalnie powinien być nieobecny.

Wszystkie są połączone w jeden rodzaj Escherichia i należą do rodziny Enterobacteriaceae. Niektóre serotypy Escherihia coli są zdolne do wywoływania infekcji coli - Escherichiosis. Są to ostre zapalenia jelit i jelit, które często objawiają się objawami pozajelitowymi. Infekcja rozprzestrzenia się głównie na drodze kałowo-ustnej, która jest realizowana drogą pokarmową i domową. Leczenie patologii jest etiotropowe i objawowe.

Escherichias dzieli się na patogenne, toksykogenne, inwazyjne, krwotoczne.

Zgodnie z klasyfikacją kliniczną Escherichioza to:

  • Gastroenteric,
  • Enterocolitic,
  • Gastroenterocolitic,
  • Uogólnione.

W zależności od ciężkości istnieją trzy formy escherichiozy:

  1. Łatwo,
  2. Średni,
  3. Ciężki.

Etiologia

Morfologia. Czynnikiem sprawczym Escherichiozy jest enteropatogenna Escherichia coli. Ta krótka bakteria w kształcie pałeczki z lekko zaokrąglonymi końcami jest Gram-ujemna. E. coli jest fakultatywnym beztlenowcem nie tworzącym przetrwalników. Niektóre szczepy mają wici i są w stanie się poruszać, inne tworzą kapsułkę.

Właściwości kulturowe. Podczas badania kału zdrowej osoby na podłożu Endo zwykle rosną czerwone kolonie Escherichia coli z dodatnim wynikiem laktozy, często z metalicznym połyskiem. Kultury ujemne pod względem laktozy tworzą jasnoróżowe kolonie. U dzieci poniżej 3 roku życia bada się je pod kątem przynależności do szczepów chorobotwórczych. Zwykle nie należy wykrywać hemolitycznej Escherichia coli.

Patogeniczność. Wszystkie Escherichia, biorąc pod uwagę ich właściwości patogenne, są podzielone na trzy duże grupy:

  • Bakterie niepatogenne kolonizują jelito grube na całe życie i pełnią swoje użyteczne funkcje.
  • Warunkowo patogenni są również normalni mieszkańcy jelita, ale kiedy dostaną się do innego środowiska, nabierają właściwości patogennych i powodują różne choroby.
  • Patogenna Escherichia - czynniki wywołujące ostrą infekcję jelitową.
  1. Pili i fimbrie do adhezji i kolonizacji błony śluzowej jelit,
  2. Plazmidy promujące penetrację drobnoustroju do komórek nabłonka jelitowego,
  3. Cytotoksyna,
  4. Hemolizyny,
  5. Termostabilna endotoksyna ma działanie enteropatogenne,
  6. Egzotoksyna nietrwała na ciepło łatwo ulega zniszczeniu w powietrzu, ma działanie neurotropowe i enterotropowe.

Warunkowo patogenne Escherichias w dużych ilościach kolonizują jelita zdrowej osoby. Wchodząc w inne loci organizmu, powodują różne patologie: w jamie brzusznej - zapalenie otrzewnej, w pochwie - zapalenie jelita grubego, w gruczole krokowym - zapalenie gruczołu krokowego. Na przykład u zdrowych ludzi w moczu można znaleźć typowe Escherichia coli w ilości mniejszej niż 10 do III stopnia jednostek tworzących kolonie. Przy wskaźniku od 10 do 4 stopni eksperci podejrzewają, że pacjent ma odmiedniczkowe zapalenie nerek. U kobiet z patologią ginekologiczną Escherichia można wykryć w rozmazie z kanału szyjki macicy. Wnikanie patogenu ułatwia nieprzestrzeganie zasad higieny intymnej, kontakty odbytu-pochwy. W przypadku wykrycia E. coli w rozmazie z gardła przeprowadza się antybiotykoterapię.

Epidemiologia

Źródłem zakażenia jest chory, rekonwalescent lub nosiciel bakterii. Mechanizm przenoszenia i rozprzestrzeniania się infekcji w kale i ustach jest realizowany w następujący sposób:

  • Droga pokarmowa przebiega podczas spożywania skażonej żywności: mleka, dań mięsnych, sałatek, niedostatecznie przetworzonych potraw kulinarnych, hamburgerów.
  • Droga kontaktu z gospodarstwem domowym jest prowadzona przez zakażone ręce i artykuły gospodarstwa domowego. Najbardziej podatne na infekcje są osoby, które są w zamkniętym zespole i nie przestrzegają zasad higieny osobistej..
  • Wodorozcieńczalne - infekcja rozprzestrzenia się przy piciu wody zanieczyszczonej ściekami lub podczas nawadniania upraw.

O podatności na ostre infekcje jelitowe wywołane przez Escherichia decyduje wiek osoby, stan układu odpornościowego, patogeniczność patogenu, jego właściwości biochemiczne oraz wpływ na nabłonek przewodu pokarmowego. Najbardziej podatne na różne procesy zakaźne są dzieci poniżej pierwszego roku życia, osłabione przewlekłymi chorobami człowieka oraz osoby starsze..

Patogeneza

Escherichia w jelicie wydzielają czynnik kolonizacyjny, za pomocą którego przyczepiają się do enterocytów. Po przywieraniu drobnoustrojów do nabłonka jelit następuje uszkodzenie mikrokosmków. W przypadku Escherichiozy podobnej do czerwonki bakterie są wprowadzane do komórek jelita, przy infekcji jelitowej podobnej do cholery, zdolność ta jest nieobecna.

Głównym czynnikiem chorobotwórczym jest enterotoksyna. Jest to białko, które ma szczególny wpływ na procesy biochemiczne zachodzące w jelicie. Stymuluje wydzielanie wody i elektrolitów, co prowadzi do rozwoju wodnistej biegunki i zaburzeń gospodarki wodno-solnej. Błona śluzowa jelit ulega zapaleniu, tworzy się na niej erozja. Endotoksyna jest wchłaniana do krwi przez uszkodzony nabłonek. Niedokrwienie i martwica jelit objawia się śluzem i krwią w stolcu. W organizmie pacjenta występuje odwodnienie, niedotlenienie, kwasica metaboliczna.

Etapy rozwoju escherichiozy:

  1. Czynnik sprawczy dostaje się do organizmu człowieka drogą ustną,
  2. Dociera do jelit,
  3. Mikrob oddziałuje z komórkami błony śluzowej jelita,
  4. Enterocyty stają się zaognione i odrzucane,
  5. Uwalniają się toksyny,
  6. Funkcje jelit są upośledzone.

Objawy

U małych dzieci choroba objawia się:

  • Objawy dyspeptyczne - wymioty, biegunka, dudnienie w jamie brzusznej, wzdęcia,
  • Objawy zatrucia i odwodnienia z escherichiozą - gorączka, dreszcze, osłabienie, złe samopoczucie, brak apetytu, bladość skóry, nastrój, zaburzenia snu.

Wraz z postępem patologii ból brzucha staje się nie do zniesienia, ruchy jelit stają się krwawe i ropne. Osłabieni pacjenci szybko rozwijają toksykozę, zmniejsza się masa ciała. Możliwa generalizacja procesu.

U dorosłych ta forma patologii przebiega jak salmonelloza. Pacjenci najpierw wykazują oznaki zespołu zatrucia - osłabienie, ból głowy, gorączka, bóle mięśni, bóle stawów. Następnie dołączają się objawy dyspeptyczne - ostry, skurczowy ból brzucha, nudności, wymioty, luźne zielonkawe stolce.

Escherichioza podobna do czerwonki ma ostry początek i charakteryzuje się łagodnymi objawami zatrucia. W rzadkich przypadkach temperatura może wzrosnąć do 38 ° C. Zazwyczaj pacjenci mają bóle głowy, zawroty głowy, osłabienie, skurcze w okolicy pępka, parcie, biegunkę. Luźne stolce powtarza się do 5 razy dziennie. Śluz i krew znajdują się w kale.

Escherichioza podobna do cholery objawia się złym samopoczuciem, osłabieniem, nudnościami, skurczami bólu w nadbrzuszu, wymiotami. Czasami ta forma jest bezbolesna. Kał jest wodnisty, bez śluzu i krwi. Gorączka jest zwykle nieobecna.

W przypadku braku terminowej i odpowiedniej terapii, rozwijają się poważne powikłania Escherichiozy: wstrząs toksyczny, odwodnienie, posocznica, zapalenie płuc, nerek, woreczka żółciowego, opon mózgowych i mózgu.

Diagnostyka

Escherichia i wywołane przez nią ostre infekcje jelitowe to jeden z pilnych i złożonych problemów współczesnej medycyny. Wdrożenie skutecznego nadzoru epidemiologicznego, skutecznej profilaktyki i leczenia infekcji jelitowych wymaga obiektywnego zrozumienia struktury etiologicznej, która jest obecnie niewystarczająco rozszyfrowana. W codziennej praktyce stosuje się uproszczone podejście do diagnostyki etiologicznej AEI wywołanej przez Escherichia. Gdy diagnoza jest postawiona tylko na podstawie faktu, że którakolwiek z tych bakterii jest wydalana z kału. Takie rozszyfrowanie wprowadza zamieszanie wśród klinicystów i epidemiologów, w żaden sposób nie przyczyniając się do prawidłowego zrozumienia istoty problemu..

Wśród ważnych kryteriów laboratoryjnych w diagnostyce Escherichiozy są:

  1. Negatywne wyniki badań bakteriologicznych kału pod kątem drobnoustrojów chorobotwórczych, przeprowadzonych terminowo i wysokiej jakości zgodnie z istniejącymi metodami.
  2. Wykluczenie izolowanej Escherichia w wyniku dysbiozy. Wykrycie bakterii w okresie rekonwalescencji uważane jest za dysbiozę jelit.
  3. Izolacja E. coli w pierwszych dniach choroby, przed rozpoczęciem terapii etiotropowej.
  4. Stosowanie wskaźników ilościowych, izolacja Escherichia coli z 1 g kału w stężeniu 10 5.
  5. U wszystkich dzieci poniżej 1 roku życia hospitalizowanych z powodu sporadycznych przypadków AEI należy stosować ilościową metodę badania bakteriologicznego kału poprzez dozowaną inokulację..
  6. Zastosowanie ilościowej oceny badań bakteriologicznych metodą sektorową dla wszystkich dzieci powyżej 1 roku życia i dorosłych do określenia etiologii choroby Zwykle liczba typowych Escherichia coli w 1 gramie kału u dorosłych i dzieci wynosi 107 - 108.

Materiałem do badań są odchody, które zbiera się po wypróżnieniu z naczynia, doniczki, pieluchy sterylną szpatułką lub metalową pętlą. Z części płynnej pobiera się próbkę z ostatnich porcji z obowiązkowym wprowadzeniem zanieczyszczeń patologicznych w ilości co najmniej 1 grama i przesyła do laboratorium, gdzie zbiornik wysiewa się na pożywkę selektywną i różnicową. Po wyizolowaniu i nagromadzeniu czystej kultury badane są właściwości morfologiczne, biochemiczne i serologiczne patogenu, a następnie określana jest jego wrażliwość na antybiotyki..

Obecnie inną obiecującą metodą diagnostyczną jest PCR. Za jego pomocą w kale określa się DNA różnych szczepów chorobotwórczych E. coli.

Leczenie

Leczenie łagodnych i średnich postaci escherichiozy odbywa się ambulatoryjnie, a cała reszta jest hospitalizowana na oddziale chorób zakaźnych szpitala. Reżim terapeutyczno-ochronny obejmuje odpoczynek w łóżku lub pół-łóżku, wydłużony fizjologiczny sen, dietę.

  • Terapia dietetyczna jest podstawą środków terapeutycznych w przypadku escherichiozy. Pacjentom zaleca się ograniczenie spożycia tłuszczów, soli, łatwo przyswajalnych węglowodanów oraz utrzymanie ilości spożywanego białka. Wszystkie pokarmy, które podrażniają przewód pokarmowy, są zabronione.
  • Leczenie przeciwbakteryjne - nitrofurany „Furazolidon”, fluorochinolony „Ciprofloksacyna”. Należy je przyjmować przez 5-7 dni. W ciężkich przypadkach przepisywane są drugie cefalosporyny - „Cefuroksym”, „Cefaklor”, „Ceftriakson”, „Cefoperazon”, „Ceftazydym”.
  • W leczeniu ciężkich postaci escherichiozy stosuje się duże dawki glikokortykosteroidów „prednizolon” ​​i „hydrokortyzon”, plazmaferezę i hemodializę.
  • Terapia odwodnienia - doustne podanie "Regidronu", "Gemodezu" roztworu chlorku potasu i glukozy, dożylne podanie roztworów koloidalnych i krystaloidalnych.
  • Środki enzymatyczne normalizują trawienie - „Festal”, „Penzital”, „Degistal”, „Enterosorbents” „Enterol”, „Polyphepam”, „Polysorb”.
  • Eubiotyki są stosowane do korygowania dysbakteriozy po leczeniu przeciwbakteryjnym - „Bifidumbacterin”, „Linex”, „Acipol”, „Bifiform”.

Rokowanie dla dorosłych i dzieci jest korzystne. Zaawansowane postacie escherichiozy i zakażenia uogólnione u dzieci w pierwszym roku życia mogą prowadzić do śmierci pacjenta.

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze w celu uniknięcia rozwoju escherichiozy:

  1. Regularne i dokładne mycie rąk, zwłaszcza przed jedzeniem i po wizycie na ulicy, w miejscach publicznych,
  2. Jedzenie bezpiecznej i sprawdzonej żywności,
  3. Kompleksowe przygotowanie dań kulinarnych z obowiązkowym „gotowaniem”, „smażeniem”, „pieczeniem”,
  4. Prawidłowe przechowywanie żywności z uwzględnieniem okresu przydatności do spożycia,
  5. Regularne i dokładne czyszczenie i dezynfekcja kuchni lub strefy gotowania,
  6. Zwalczanie owadów i gryzoni,
  7. Do picia używaj tylko czystej i wysokiej jakości wody,
  8. Higiena osobista,
  9. Dokładne mycie warzyw i owoców przed jedzeniem.

Colibacillus

Informacje ogólne

Skąd pochodzi Escherichia coli w ludzkim ciele i jak jest niebezpieczna??

Mikrobiocenoza jelit jest względnie stała i reprezentowana jest przez wiele mikroorganizmów beztlenowych (rozwijających się w środowisku beztlenowym) i tlenowych (tlen jest potrzebny do życia). Przeważają beztlenowe grupy bakterii (90–95%). Około 7-9% mikroflory jelitowej to tlenowce - enterobakterie, wśród których znaczną część stanowią E. coli (Escherichia coli), w tym gatunki patogenne i niepatogenne.

Niepatogenne szczepy E. coli (Bacterium coli communis) pojawiają się w procesie kolonizacji jelita prawidłową mikroflorą w pierwszych dniach (w ciągu 48 godzin) po urodzeniu, wchodząc do organizmu dziecka z pokarmem i pozostają w mikrobiocenozie jelitowej przez całe życie człowieka na poziomie 106-108 jednostki tworzące kolonie (CFU / g) w zawartości okrężnicy, odgrywające ważną rolę w organizmie człowieka. Przede wszystkim zapobiegają kolonizacji innych patogennych / oportunistycznych mikroorganizmów w jelicie grubym. W rzeczywistości E. coli w istocie należą do ludzkich komensali (forma symbiozy) i są jednym z najważniejszych czynników antagonistycznych dla mikroorganizmów gnilnych, skutecznie ograniczając ich rozwój w jelicie, pełniąc tym samym funkcję ochrony przeciwzakaźnej.

Różne serowary E. coli, dzięki swojej zdolności do wykorzystywania tlenu, stwarzają warunki i zapewniają przetrwanie pałeczek kwasu mlekowego i bifidobakterii, które są podstawą prawidłowej mikroflory jelitowej biocenozy i są niezbędne do trawienia pokarmu. Escherichia coli biorą udział w syntezie ważnych dla organizmu substancji - witamin z grupy B, K oraz biotyny, kwasu mlekowego, bursztynowego i octowego; w metabolizmie bilirubiny, cholesterolu i choliny (ryc. poniżej).

Zwykle typowe E. coli (typowe Escherichia, Escherichia o normalnej aktywności enzymatycznej) powinny być obecne w treści jelita grubego w ilości 106-107 u dzieci poniżej pierwszego roku życia; 107-108 przez rok i 106-108 CFU / g u dorosłych. Jeśli typowa e coli jest poniżej normy, może to wskazywać na niezrównoważoną dietę, niewłaściwe sztuczne karmienie dzieci lub obecność infekcji jelitowej / zarażenia pasożytami, a także może wystąpić w przypadku długotrwałego stosowania antybiotyków. Szczególne znaczenie ma zawartość laktozo-ujemnej Escherichia (e coli lac).

Przede wszystkim e coli lac - co to jest i czy zawartość tego szczepu w zawartości jelita grubego jest powyżej normy? E. coli ujemne pod względem laktozy to drobnoustrój warunkowo patogenny. Obecność laktozo-ujemnej Escherichia jest całkiem akceptowalna, ale jej zawartość jest znormalizowana i nie powinna przekraczać ≤105 CFU / g, zarówno u dzieci, jak i dorosłych. Przekroczenie tego wskaźnika jest alarmującym znakiem, szczególnie w połączeniu z niewystarczającą zawartością pełnoprawnej Escherichii.

Jeśli e coli lac jest zwiększona w analizie kału, oznacza to, że laktozo-ujemna flora nie spełnia funkcji właściwych E. coli, aw warunkach obniżonej odporności niepatogenna Escherichia może przekształcić się w patogenną, która może powodować Escherichiozę, a gdy opuszcza swój naturalny biotop w organizmie człowieka (translokacja jelit), powodują escherichiozę międzykręgową (dysbakterioza, zapalenie pęcherza, zapalenie pęcherzyka żółciowego, pyelocystitis, zapalenie oskrzeli, posocznica i zapalenie opon mózgowych). U dzieci w wieku poniżej 3 lat zwiększona zawartość laktozo-ujemnej Escherichia w kale jest pośrednim objawem inwazji robaków pasożytniczych..

Gatunki chorobotwórcze Escherichia coli z różnych grup serologicznych (biegunka Escherichiae) powodują Escherichiozę (synonimy coli-jelit, coli-infekcja, biegunka podróżnych), która jest grupą antropogennych chorób zakaźnych i zapalnych, występujących z objawami ogólnego zatrucia i objawami uszkodzenia przewodu pokarmowego / jelit wraz z rozwojem zapalenia żołądka i jelit. rzadziej - w postaci choroby z lokalizacją i objawami pozajelitowymi.

Patogeneza

Escherichia dostają się do organizmu przez usta i przechodzą przez żołądek - do jelita, gdzie, posiadając inwazyjność i cytotoksyczność, kolonizują błonę śluzową jelita cienkiego, powodując uszkodzenie obszarów cytoplazmy, złuszczanie nabłonków z rozwojem obszarów erozji i umiarkowanym stanem zapalnym. Reprodukcja enteropatogennych Escherichia coli (EPCP) zachodzi na powierzchni enterocytów, kiedy patogeny wnikają do komórki, są niszczone. W patogenezie escherichiozy wiodącym czynnikiem jest naruszenie struktury błon komórkowych enterocytów, limfocytów, przyspieszenie procesu utleniania lipidów.

Enterotoksykogenne E. coli wytwarzają kilka rodzajów toksyn:

  • Termostabilny - prowadzi do wzrostu wewnątrzkomórkowego stężenia cyklicznego monofosforanu guanozyny (cGMP), który hamuje wchłanianie jonów Na i Cl przez komórki nabłonka. Receptory tej enterotoksyny są skoncentrowane głównie w enterocytach jelita cienkiego.
  • Nietrwały termicznie (80% odpowiada budowie toksyny cholery). Działa poprzez cykliczny monofosforan adenozyny (cAMP), który wraz ze wzrostem stężenia stymuluje wydzielanie jonów Cl.
  • Cytotoksyczne czynniki narkotyczne. Przyczyniają się do reorganizacji struktur cytoszkieletu, prowadząc do powstania fałdów na błonie śluzowej i hamując proces podziału komórek błony śluzowej. Wygładzenie kosmków nabłonka sprzyja adhezji bakterii i wzmaga wzrost mikroorganizmów w świetle jelita.
  • Cytoletalna toksyna rozszerzająca. Zatrzymuje proces podziału komórki, który staje się wielojądrowy i umiera po kilku dniach.

Uwolnione termolabilne / termostabilne enterotoksyny aktywują cyklazę adenylanową błon komórkowych, czemu towarzyszy znaczny wzrost stężenia cAMP w enterocytach oraz wzrost wydzielania wody i elektrolitów w świetle jelita. Zaburzenia trawienia śródczaszkowego i błonowego, a także zmniejszenie procesu ponownego wchłaniania płynu, przyczyniają się do rozwoju biegunki wydzielniczej (zespół biegunkowy) z naruszeniem równowagi wodno-elektrolitowej w organizmie. W przypadku ciężkiego zespołu biegunkowego, któremu towarzyszą wymioty, dochodzi do odwodnienia, które przyczynia się do rozwoju zatrucia z egzikozą. Spadkowi objętości krwi krążącej towarzyszy kwasica metaboliczna i nierównowaga aminokwasów, co ostatecznie prowadzi do utraty masy ciała.

  • Mechanizm patogeniczności enteroinwazyjnych pałeczek colibacillus (EICP). Patogeneza EIKP jest podobna do shigellozy, jednak zmiany zapalne w jelicie i zatrucie w przebiegu Escherichiozy są nieistotne. Patogeneza infekcji wywołanej przez EICP opiera się na zdolności Escherichia coli do wnikania i namnażania się w komórkach nabłonka błony śluzowej jelit, powodując jej zniszczenie. Biorąc pod uwagę, że synteza białek błonowych biorących udział w inwazji jest kodowana, a EICP nie może wytwarzać toksyn termostabilnych / termolabilnych, ich mechanizm patogenności jest ograniczony przez inwazyjność wraz z rozwojem reakcji zapalnej i powstawaniem owrzodzeń..
  • Mechanizm patogeniczności enteropatogennych E. coli (EPCP). Kiedy EPEC dostanie się do światła jelita, rozmnażanie i kolonizacja powodują złuszczanie mikrokosmków enterocytów jelita cienkiego i przyczyniają się do rozwoju procesu zapalnego z objawami złego wchłaniania / złego trawienia i procesów fermentacyjnych. Powstaje obrzęk warstw śluzowych / podśluzowych, umiarkowane przekrwienie, krwotoki, zmiany w enterocytach o charakterze dystroficznym, przerost aparatu pęcherzykowego z martwicą i powierzchownym owrzodzeniem. Toksyny i produkty uboczne zaburzonego trawienia wytwarzane przez EPCP są przyczyną rozwoju zatrucia.
  • Mechanizm patogeniczności enterokrwotocznej Escherichia coli (EHEC). Szczep ten (serogrupa O157 / serowar O157: H7) często można znaleźć w definicji „hemolitycznej Escherichia coli” lub „hemolitycznej Escherichia coli”. Definicja ta opiera się na zdolności tego typu eshirichia do niszczenia komórek śródbłonka małych naczyń krwionośnych wraz z rozwojem zjawiska hemolizy, aw konsekwencji niedokrwistości hemolitycznej. Hemolityczna escherichia coli może powodować zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS), często prowadzący do śmierci. Hemolityczna Escherichia aktywnie wytwarza endotoksyny, które są wiodącym czynnikiem chorobotwórczym, z których jeden jest antygenowo i strukturalnie identyczny z toksyną Shiga, a drugi jest homologiczny z toksyną czerwonki. Komórki śródbłonka naczyniowego są najbardziej wrażliwe na te toksyny. Zespół hemolityczno-mocznicowy charakteryzuje się objawami niedokrwistości hemolitycznej, małopłytkowością, uszkodzeniem nerek i niestabilnymi dysfunkcjami ośrodkowego układu nerwowego. Patologia wielonarządowa w HUS jest spowodowana zwiększonym wchłanianiem bakteryjnych lipopolisacharydów do krążenia ogólnoustrojowego, spowodowanym naruszeniem funkcji bariery jelitowej na skutek szkodliwego działania patogenu i wytwarzanych przez niego toksyn. Biorąc pod uwagę nasilenie przebiegu klinicznego Escherichiozy wywołanej przez EHEC, niezwykle ważne jest kontrolowanie hemolitycznej e coli w kale u dziecka i osoby dorosłej, a zwłaszcza u niemowląt..
  • Mechanizm patogeniczności enteroaggregacyjnych Escherichia coli (EACC). Skolonizuj nabłonek jelita cienkiego i mocno zakotwicz na powierzchni nabłonka. Jak dotąd czynniki chorobotwórcze tych patogenów nie zostały wystarczająco zbadane..

W przypadku escherichiozy zmiany morfologiczne występują głównie w jelicie cienkim i objawiają się:

  • umiarkowany obrzęk i przekrwienie warstw śluzowych i podśluzowych;
  • krwotoki;
  • zmiany w strukturze enterocytów i zmiany dystroficzne w nich;
  • przerost aparatu pęcherzykowego z martwicą i powierzchownym owrzodzeniem;
  • tworzenie pustek powietrznych (pneumatoza) w warstwie podśluzówkowej.

Klasyfikacja

Istnieje wiele odmian serotypów E. coli, w tym patogennych (enterowirulentnych), powodujących różne objawy kliniczne Escherichiozy, które są połączone w kilka grup i typów. Główną cechą łączącą są różnice antygenowe (kompleks antygenowy). Przeznaczyć:

  • somatyczne powierzchniowe termolabilne antygeny K - 85 serotypów;
  • somatyczne termostabilne antygeny O - serotyp 175;
  • wiciowate nietrwałe termicznie antygeny H - 55 serotypów.

Ze względu na etiologię chorobotwórcze (biegunkowe) Escherichia coli dzieli się na kilka grup.

  • Enteroinwazyjne Escherichia coli - są w stanie zaatakować błonę śluzową nabłonka jelit, namnażać się w niej. Enteropatogenne E. coli uwalnia endotoksynę i powoduje choroby podobne do ostrych infekcji jelitowych wywołujących Shigella, a klinika jest podobna do Shigellosis u dorosłych / dzieci powyżej 1 roku. Typowymi przedstawicielami są szczepy E. coli O124, E. coli O154 (Krym), O129, O144, O151, O164.
  • Enteropatogenne E. Coli. Powoduje choroby jelit u dzieci poniżej pierwszego roku życia i biegunkę podróżnych u dzieci powyżej pierwszego roku życia / dorosłych. Charakteryzują się pokrewieństwem antygenowym z Salmonellą. Bakterie enteropatogenne namnażają się głównie na błonie śluzowej nabłonka jelita cienkiego, wnikają do niego i powodują ogniskowe zapalenie. Wytwarzane są 2 rodzaje toksyn: neurotropowa egzotoksyna termolabilna i enterotropowa endotoksyna termolabilna. Należą do nich szczepy E. Coli: O26, O44, O86, O114, O119, O125, O127, O142, O158. Enteropatogenne Escherichia, w oparciu o naturę interakcji z kulturami komórkowymi, są podzielone na 2 klasy.
  • Enterotoxigenic E. Coli. Skolonizowana jest dolna część jelita cienkiego. Wytwarzaj nietrwałe termicznie / termostabilne enterotoksyny i egzotoksyny podobne do cholesterogenu. Flora enteropatogenna wydziela płyn do światła jelita cienkiego, wywołując choroby podobne do cholery. Szczepy E. coli: O1, O6, O15, O25, O78, O148, O159.
  • Enterohemorrhagic E. Coli. Wytwarzają cytotoksyny związane z shigatoksyną. Są przyczyną chorób, takich jak czerwonka, występujących w przebiegu krwotocznego zapalenia jelita grubego. Izolowany EHKP ma kod O157: H7.
  • Enteroaggregative Escherichia coli. Charakteryzują się lekkim, ale długim przebiegiem. Najczęściej chorują dzieci i dorośli z osłabioną odpornością.

Zgodnie z formą manifestacji klinicznej Escherichioza dzieli się na:

  • żołądkowo-jelitowy;
  • enterocolitic;
  • gastroenterocolitic;
  • postać uogólniona (posocznica coli, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie opon mózgowych, odmiedniczkowe zapalenie nerek).

Stopień nasilenia przebiegu: łagodny, umiarkowany i ciężki.

Przyczyny rozwoju i czynniki sprzyjające chorobie

Etiologia

Czynniki wywołujące jelitową escherichiozę obejmują biegunkowe Escherichia coli (biegunkowe E. coli) z rodziny Enterobacteriaceae, rodzaju Escherichia (np. Coli), który ma wiele wariantów antygenowych. Serowary chorobotwórcze i niepatogenne e. coli są morfologicznie takie same. Poniższy rysunek pokazuje, jak wygląda E. coli..

E. coli (Wikipedia)

Mikrobiologia: Escherichia coli to zagęszczona bakteria Gram-ujemna, której wielkość waha się w granicach 3,0-1,5 × 0,3-0,8 mikrona; mają wici, nie tworzą zarodników, zmienne pod względem ruchliwości. Aktywnie fermentują proste węglowodany, uwalniają określone substancje bakteriobójcze.

Bardzo odporny w środowisku, rozmnaża się w różnych produktach spożywczych. Są przechowywane przez długi czas (1-3 miesiące) w kale, artykułach gospodarstwa domowego, wodzie, glebie. W jakiej temperaturze umiera? We wrzącej wodzie - natychmiast; w temperaturze 60 ° C - po 15 minutach. Wrażliwy na działanie 1-3% roztworu chloraminy, wybielacza, fenolu, lizolu (inaktywowany w ciągu 30 minut). Wiele szczepów wykazuje wysoką oporność na kilka antybiotyków.

Epidemiologia

Choroby biegunkowe u dorosłych i dzieci są szeroko rozpowszechnione na świecie (według WHO do 280 milionów przypadków rocznie). W strukturze patogenów AEI E. Coli zajmuje znaczną część: u dorosłych wskaźnik ten waha się w granicach 5-15%, a u dzieci poniżej 3 roku życia sięga 29,5-81,8%. Escherichioza w ogólnej strukturze zarejestrowanych AEI wynosi około 3%, u małych dzieci zajmuje pierwsze miejsce wśród chorób biegunkowych. Źródłem zakażenia są chorzy, często z utajonymi postaciami escherichiozy, nosiciele i rekonwalescenty odgrywają mniejszą rolę. Znaczenie zdrowych nosicieli infekcji dramatycznie wzrasta, jeśli biorą udział w przygotowywaniu / sprzedaży żywności.

Według dostępnych danych źródłem zakażenia serowarem O157 (enterohemorrhagic escherichiosis) jest duży inwentarz żywy, a zakażenie ludzi odbywa się w procesie spożywania niedostatecznie przetworzonych termicznie produktów mięsnych, o czym świadczą zbiorowe ogniska escherichiozy podczas spożywania produktów mięsnych w USA, Japonii, Kanadzie. Skażenie mięsa występuje podczas chowu zwierząt lub po uboju zwierząt.

Największe znaczenie epidemiczne w rozprzestrzenianiu się patogenu mają pacjenci z Escherichiozą / nosicielami Escherichia coli EPCP i EIKP, które wydalają patogen do środowiska zewnętrznego przez 1-3 tygodnie. Pacjenci z escherichiozą wywołaną przez EHEC i EHEC są zaraźliwi tylko w ciągu pierwszych 3-4 dni. Jednocześnie sezonowość zimowo-wiosenna jest nieodłączna dla serowarów enteropatogennych, a sezonowość letnio-jesienna w przypadku serowarów jelitowo-inwazyjnych / enterotoksycznych. Naturalna podatność ludzi na biegunkę Escherichia jest wysoka, zwłaszcza wśród dzieci osłabionych i noworodków. Należy wziąć pod uwagę, że około 30% dzieci, które mają kontakt ze źródłem infekcji, zostaje nosicielami.

Mechanizm transmisji jest kałowo-ustny. Najczęściej jest sprzedawany jako żywność. Spośród produktów spożywczych najbardziej niebezpieczne są nabiał i przetwory mięsne, niemyte warzywa, napoje (kompot, kwas chlebowy), które są głównym czynnikiem przenoszenia patogenu. Rzadziej obserwuje się drogę wodną transmisji Escherichiz. Zanieczyszczenie różnego rodzaju zbiorników wodnych (rzek, mórz, jezior) jest dość niebezpieczne. Głównymi powodami przedostawania się E. coli do zbiorników wodnych są odprowadzanie niezneutralizowanych ścieków z gospodarstw domowych, a czasem z kału..

Tak więc pobieranie próbek wody na morzu na wybrzeżu Morza Czarnego na Krymie (plaże w Lazarevskoye, Feodosia, Alushta, Gurzuf, Koktebel, Partenit), na plażach Terytorium Krasnodarskiego (w Anapa, Soczi, Gelendzhik) oraz w Abchazji w latach 2017-2018. wielokrotnie nie spełniały obowiązujących norm dotyczących skażenia mikrobiologicznego próbek według wskaźnika LCP (laktozo-dodatnia Escherichia coli), co wskazuje, że Escherichia coli w Morzu Czarnym często przekracza normę w szczycie sezonu wakacyjnego i takie plaże powinny być zamknięte dla kąpieli. E. coli wysiewa się także w morzu w Bułgarii, Turcji i innych krajach bałkańskich, o czym świadczą dane z monitoringu jakości wody i stopnia jej zanieczyszczenia bakteriologicznego. Pływanie w takiej wodzie nie jest zalecane, ponieważ istnieje ryzyko zakażenia E. coli w przypadku przypadkowego połknięcia wody. Dlatego wielu wczasowiczów w tureckich kurortach woli pływać w basenach z wodą morską, które są regularnie dezynfekowane..

Do rozprzestrzeniania się infekcji może dojść również w gospodarstwie domowym poprzez artykuły gospodarstwa domowego (zabawki, naczynia, ręce personelu / chorych matek), co jest szczególnie typowe dla grup dziecięcych.

Z escherichiozą spowodowaną przez:

  • EPCP - wiodącą drogą przenoszenia u małych dzieci jest kontakt z domem, E. coli u dorosłych / starszych dzieci jest przenoszona głównie poprzez żywność.
  • EICP / ETCP to główna droga przenoszenia do żywności (poprzez produkty mleczarskie), mniej istotne - droga wodna.

Schematycznie mechanizm / czynniki przenoszenia patogenu są następujące:

Cechy procesu epidemiologicznego w różnych grupach E. coli

  • Choroby wywoływane przez Escherichia serovar O157 mogą być zarówno epidemiami sporadycznymi, jak i epidemicznymi. Hemolityczna Escherichia coli u dorosłych powoduje ciężką escherichiozę, odnotowano zgony. Obecnie hemolizująca Escherichia coli jest uważana za główną przyczynę HUS i zakaźnego zapalenia okrężnicy..
  • EIKP występują zarówno w postaci sporadycznych przypadków, jak i w postaci ognisk grupowych. Escherichioza tej grupy notowana jest we wszystkich strefach klimatycznych, jest mniej zaraźliwa, przeważa wśród dzieci w wieku 1,5-3 lat, ma charakter grupowy i wyraźną sezonowość letnio-jesienną, często przedstawiana jest jako zakażenie szpitalne. Epidemie epidemiczne przenoszone przez żywność są szybkie i szybko się kończą.
  • EPEC są głównie odpowiedzialne za sporadyczne zachorowalności wśród dzieci poniżej 1 roku życia, częściej karmionych sztucznie, są odnotowywane we wszystkich strefach klimatycznych i rozprzestrzeniają się jako zakażenie szpitalne.
  • Escherichioza wywoływana przez ETCP przeważa w krajach o wilgotnym gorącym klimacie, częściej występuje w postaci sporadycznych przypadków, rzadziej w postaci epidemii. Najczęściej chorują dzieci w wieku 1-3 lat.

Ze współczesnego punktu widzenia wszystkie klony E. coli rozpatruje się według dwóch grupujących znaków: medycznych (należących do określonej kategorii patogenów ludzkich) i ekologicznych..

Grupy (klastry) klonów E. coli

Takie podejście pozwala nam wyróżnić 4 grupy (skupiska) klonów E. coli, co pozwala nam zrozumieć powstawanie AEI etiologii Escherichiozy i chorób pozajelitowych wywoływanych przez E. coli. Podstawowe znaczenie mają 2 grupy, w tym patogenna Escherichia związana z AEI i potencjalnie patogenna Escherichia coli, które są przyczyną pozajelitowej Escherichiozy (TBEV). Grupy te obejmują Escherichia, które mają cechy w postaci kompleksu znaków antygenowych i są niejednorodne pod względem składu..

Tak więc grupa patogennych Escherichia składa się z enteropatogennych, enteroinwazyjnych, enterotoksycznych, enterokrwotocznych, enteroaggregacyjnych typów Escherichia coli. I pomimo tego, że wszystkie Escherichia z tej grupy powodują biegunkę, mówimy o różnych wariantach AEI, które różnią się procesem epidemiologicznym, patogenezą, wyglądem klinicznym, co wynika z obecności w patogenach określonych czynników patogennych, które determinują charakter interakcji E. coli z organizmem człowieka.

W grupie potencjalnie patogennych Escherichia znajdują się także różne podgrupy wariantów E. coli, które powodują rozwój niektórych nozologicznych postaci TBEV (dysbioza, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza, zapalenie pęcherzyka żółciowego, posocznica, zapalenie opon mózgowych, patologia ginekologiczna).

Do czynników przyczyniających się do wysokiej częstości występowania escheriozy u dzieci w pierwszym roku życia należy wysoka podatność, która wynika z:

  • Anatomiczne i fizjologiczne cechy układu pokarmowego (niska aktywność bakteriobójcza i aktywność enzymów żołądkowo-trzustkowych, zwiększona przepuszczalność błony śluzowej jelit).
  • Czynniki predysponujące do infekcji to niedożywienie, krzywica, anemia, dysbioza jelit, sztuczne odżywianie czy przejście na wczesne żywienie mieszane..

Odporność

Po przeniesieniu Escherichiozy rozwija się niestabilna, specyficzna dla typu odporności, to znaczy odporność rozwija się tylko na jeden wariant serowaru Escherichia, a ponieważ przeciwciała przeciwko Escherichia należą do klasy IgM, wytworzona odporność jest niestabilna i utrzymuje się tylko przez kilka miesięcy.

Escherichioza pozajelitowa (IVE)

Czynniki wywołujące TBEV stanowią stosunkowo izolowaną grupę o podobnej charakterystyce Escherichia, której potencjał chorobotwórczy wynika z zespołu jakościowo specyficznych cech biochemicznych, morfologicznych i genetycznych (cechy bioprofilów). Z koncepcji epidemiologicznych większość TBEV należy do kategorii infekcji endogennych, czyli wywołanych aktywacją patogennego mikroorganizmu już w organizmie, w którym głównym rezerwuarem patogenów jest ludzkie jelito. W rozwoju tej patologii, wraz z rolą E. Coli, dużą wagę przywiązuje się do czynników ryzyka (dodatkowych warunków), które przyczyniają się do ich wystąpienia.

To właśnie te warunki ułatwiają przenikanie Escherichia do wewnętrznego środowiska ludzkiego organizmu i stwarzają korzystne warunki dla ich pasożytnictwa w narządach i tkankach. Poniższa tabela przedstawia klasyfikację czynników ryzyka rozwoju TBEV i skutki ich działania..

Główne czynniki ryzyka rozwoju TBEV

Objawy

Objawy kliniczne escherichiozy są zmienne i zależą od rodzaju patogenu, stanu odporności i wieku pacjenta. Istnieje kilka wariantów escherichiozy wywoływanych przez różne typy patogenów.

Obraz kliniczny Escherichiozy wywołanej przez serotypy enteropatogennych Escherichia coli 1 i 2 klasy (EPCP)

Objawy Escherichia coli (Escherichioza wywoływana przez Escherichia coli klasy 1, synonim - dyspepsja toksyczna) są bardziej typowe dla małych dzieci. Główne objawy kliniczne to dysfunkcja przewodu pokarmowego, która objawia się łagodnym przebiegiem papkowatych / półpłynnych stolców, często zmieszanych ze śluzem. Przy silnie zaznaczonych procesach fermentacji w jelicie stolec może nabrać zielonkawego zabarwienia. Przy ciężkim przebiegu stolec staje się obfity i wodnisty, krew w kale występuje tylko u 2% pacjentów. Wymioty rozwijają się u 50–60% pacjentów z łagodnym przebiegiem i są stale obecne w toksycznym / subtoksycznym przebiegu Escherichiozy. Wymioty, które pojawiają się po 4-7 dniach choroby, szczególnie w ciężkiej postaci, wskazują na toksyczne uszkodzenie jelit, ośrodkowego układu nerwowego.

U przeważającej liczby pacjentów z escherichiozą występuje gorączka, u niektórych pojawia się ona od pierwszego dnia choroby, u innych w późniejszym terminie. Częściej temperatura jest początkowo podgorączkowa, która przy łagodnym przebiegu wraca do normy po kilku dniach. W ciężkich przypadkach nowy wzrost liczby gorączek obserwuje się w dniach 4-7. W tym samym czasie nasilają się wymioty i biegunka, zwiększa się odurzenie, cierpi ogólny stan pacjenta. Pewne typy krzywych temperatur są charakterystyczne dla prądów o różnym nasileniu:

  • Łagodna Escherichioza - gorączka podgorączkowa na początku choroby, trwająca od 1 do 3 dni.
  • Umiarkowana postać - w pierwszych trzech dniach choroby temperatura jest wysoka, którą następnie zastępuje długotrwały stan podgorączkowy.
  • Ciężka postać - długotrwała gorączka o wysokiej remisji.
  • Postacie przedłużone - niska gorączka, która pojawia się okresowo przez długi czas.

Wzrost temperatury ciała w 4-7 dniu choroby wskazuje na możliwość wystąpienia zatrucia i jest groźnym objawem. Klinika zatrucia charakteryzuje się wysoką temperaturą ciała, dusznością. Pacjenci są pobudzeni lub adynamiczni, skóra jest blada cyjanotyczna. Ciśnienie krwi jest obniżone, tachykardia, dźwięki serca są przytłumione. Szybko rozwijają się skąpomocz, cylindruria, albuminuria, erytrocyturia. Połączone, gorączka, wymioty, biegunka i duszność często prowadzą do ekssykozy..
Objawy kliniczne różnią się w zależności od ciężkości choroby:

  • Postać łagodna - charakteryzuje się letargiem, wymiotami (pojedynczymi) na początku choroby, zmniejszonym apetytem, ​​zwiększoną częstotliwością stolca do 3-6 razy / dobę. Stolec jest płynny, temperatura ciała jest podgorączkowa, utrzymuje się 3-4 dni. Przy badaniu palpacyjnym, bezbolesny brzuch, lekkie wzdęcia. Choroba trwa około tygodnia.
  • Umiarkowana forma. Wodniste stolce 9-12 razy dziennie, temperatura ciała 38-39 ° C. Wymioty 2-3 razy dziennie. Objawy E. coli u dzieci są bardziej wyraźne: występuje w postaci zapalenia jelit, zapalenia jelit o różnym nasileniu, ostrego początku, bladej skóry, suchej skóry, zmniejszonego turgoru tkanek, zapadniętego dużego ciemiączka. Wyrażone wzdęcia. Dźwięki głuchego serca.
  • Ciężka postać - występuje częściej u noworodków, wcześniaków, a także u karmionych butelką. Charakteryzuje się ostrym początkiem choroby, osłabieniem, częstymi uporczywymi wymiotami do 5 razy / dobę, wodnistą biegunką do 20 razy / dobę, temperaturą - 38-39 ° C, rysami twarzy spiczastymi, niebieskimi kręgami pod oczami, zapadniętym dużym ciemiączkiem. Utrata masy ciała u dzieci poniżej pierwszego roku życia może dochodzić do 200-400 g / dzień. Na tle odwodnienia szybko rozwijają się zatrucia i egzikoza, gwałtownie spada masa ciała, może rozwinąć się bezmocz, niedowład jelit. U pacjentów z ciężkim osłabieniem Escherichioza często przebiega jako uogólniona infekcja w postaci septycznej.

W przypadku wymazanych form praktycznie nie ma zjawisk ogólnych, temperatura ciała w większości przypadków pozostaje normalna. Główne objawy choroby: rzadkie papkowate / luźne stolce, rzadziej z domieszką śluzu. Objawy dysfunkcji jelit szybko ustępują nawet bez leczenia. Przedłużony kurs (ponad 1,5 miesiąca) jest typowy głównie dla osłabionych dzieci 1-6 miesięcy. Może mieć nawracający przebieg z częstymi zaostrzeniami i ponowną izolacją tego samego serotypu Escherichia coli w hodowli na florze lub ciągły przebieg, w którym przez długi czas występuje niestabilny stolec z patologicznymi zanieczyszczeniami. Przewóz odbywa się u dzieci powyżej 6. miesiąca życia. Jednocześnie podczas siewu flory odnotowuje się 1-2 krótkotrwałą izolację patogenu.

Objawy zakażenia E. coli (klasa 2) są podobne do postaci salmonelli (przewodu pokarmowego). Dzieci i dorośli są chorzy. Okres inkubacji zmienia się w ciągu 1-5 dni, początek jest ostry, temperatura gorączki dochodzi do 39 ° C, częste dreszcze. Charakteryzuje się luźnymi stolcami bez krwi / śluzu do 5-10 razy dziennie, rzadkimi wymiotami, skurczami brzucha. Kurs jest łagodny, trwa 3-5 dni. U dorosłych objawy E. coli klasy 2 (objawy choroby) są podobne do objawów salmonellozy.

Klinika Escherichiozy wywołanej przez enteroinwazyjne Escherichia coli (EIKP)

Występuje głównie przy objawach zatrucia ogólnego i zespołu zmian chorobowych jelit, głównie jelita grubego. W praktyce najczęstsze ostre infekcje jelit wywołane przez serotypy EIKP O124, O151 (Krym). Najczęściej chorują dzieci w wieku 3-7 lat i dorośli. Okres inkubacji Escherichiozy O124 jest bardzo zróżnicowany (od kilku godzin do 6 dni, średnio 2-5 dni). Charakteryzuje się ostrym początkiem z objawami umiarkowanie ciężkiego zespołu ogólnego zatrucia (osłabienie, dreszcze, ogólne osłabienie, nudności, ból głowy, utrata apetytu, ból mięśni) w połączeniu z objawami zapalenia jelita grubego (ból w podbrzuszu, częste bzdury / luźne stolce do 3-5 raz lub częściej dziennie, niekiedy z domieszką śluzu lub krwi, język pokryty nalotem, stwardnienie okrężnicy w odcinku dystalnym, spazmatyczne i bolesne.

W ciężkich przypadkach kałowy charakter stolca zostaje zastąpiony płynnym stolcem, pojawia się parcie. Temperatura ciała jest zwykle normalna lub niska, ale w 20-30% przypadków choroba występuje przy wysokiej temperaturze w zakresie 38-39 ° C. W przypadku sigmoidoskopii - ujawnia się nieżytowe / nieżytowe-erozyjne zapalenie odbytnicy i esicy. Choroba charakteryzuje się łagodnym przebiegiem, przebiega głównie w postaci łagodnej, rzadziej w postaci umiarkowanie ciężkiej i bardzo rzadko w postaci ciężkiej. 1-2 dni po normalizacji temperatury stolec zostaje ukształtowany, mijają objawy zatrucia, ale skurcz i bolesność jelit utrzymuje się do 10 dni.

Obraz kliniczny Escherichiozy wywołanej przez EIKP serotypu O151 jest podobny do opisanego powyżej. Charakteryzuje się jednak skróconym okresem inkubacji (1-2 dni). Choroba zaczyna się od biegunki, nudności, skurczów brzucha, wymiotów, które częściej występują na tle normalnej / rzadziej niskiej temperatury ciała. W pierwszym dniu choroby stolec jest wodnisty, w większości wolny od zanieczyszczeń, do 20 razy dziennie, co może szybko doprowadzić do odwodnienia. Czas trwania biegunki nie przekracza 1-5 dni. Brzuch jest lekko bolesny przy palpacji, dudnienie, można wykryć skurcze esicy.

Klinika Escherichiozy wywołanej przez enterotoksyczne Escherichia coli (ETCC)

Główna postać nozologiczna biegunki podróżnych. Charakteryzuje się przebiegiem podobnym do cholery ze zmianami w jelicie cienkim. Przebiega głównie bez wyraźnego zespołu zatrucia. Okres inkubacji wynosi 1-3 dni. Początek choroby jest często ostry i objawia się osłabieniem, nudnościami, ogólnym osłabieniem, bólem głowy, do których dochodzi ból w nadbrzuszu o charakterze skurczowym. Później łączą się wymioty z resztkami jedzenia, a następnie - płyn.

Nudności nasilają się, a po kilku godzinach dochodzi do biegunki: stolce obfite, luźne, często wodniste, bez śluzu, 5-10 razy dziennie. Często dochodzi do odwodnienia. Brzuch jest spuchnięty, stwierdza się dudnienie, jelito grube nie ulega zmianie. Gorączka nie jest typowa dla tej postaci choroby. Choroba może być łagodna lub ciężka. Głównym objawem determinującym nasilenie Escherichiozy jest stopień odwodnienia (odwodnienie, prawdopodobnie rozwój egzikozy). Możliwy jest wariant błyskawicznego rozwoju choroby wraz z rozwojem egzikozy. Czas trwania 2-7 dni. Prognoza jest ogólnie korzystna. Powrót do zdrowia może nastąpić bez leczenia.

Klinika eshihyriosis wywołanej krwotoczną bakterią Escherichia coli (EHEC)

Choroba objawia się wyraźnymi objawami ogólnego zatrucia organizmu i uszkodzenia okrężnicy, głównie w okolicy proksymalnej. Głównym czynnikiem sprawczym tego typu Escherichiozy jest Escherichia serovar O157: H7. Okres inkubacji wynosi 2-4 dni, ale może wynosić od 1 do 10 dni. Kliniczne warianty tego typu Escherichia obejmują:

  • ostre krwotoczne zapalenie okrężnicy (HA), przypominające wrzodziejące zapalenie okrężnicy;
  • biegunka bez krwawienia;
  • bezobjawowy przewóz;
  • ciężkie formy z objawami HUS z objawami neurologicznymi;
  • Plamica trombocytopeniczna zakrzepowa.

Z typowym obrazem choroby - ostry początek z przebiegiem przypominającym czerwonkę: nudności, wymioty, silne skurcze bóle brzucha z dominującą lokalizacją w prawym odcinku biodrowym, luźne stolce z krótkością od 3 do 10-15 razy dziennie bez domieszki krwi. Temperatura w większości przypadków jest podgorączkowa, w łagodnych przypadkach temperatura wzrasta do wartości podgorączkowych. Utrata płynów w łagodnych przypadkach jest umiarkowana. Czas trwania objawów przez kilka dni.

Przy niekorzystnym przebiegu choroby postępuje symptomatologia, która charakteryzuje się zwiększonym bólem brzucha i pojawieniem się domieszki krwi w stolcu. To właśnie pojawienie się domieszki krwi w stolcu (niezależnie od jej objętości) jest klinicznym kryterium rozwoju krwotocznego zapalenia jelita grubego (GC), które notuje się u 33-90% pacjentów. 30% pacjentów z HA ma nudności i wymioty. Przy nieskomplikowanym przebiegu choroba u dorosłych trwa 7-8 dni, a u dzieci - do 14 dni. W ciężkich przypadkach klinicznych u prawie 20% pacjentów zespół mocznicowy łączy się z ostrą GC - rozwija się ostra niewydolność nerek, często z zespołem konwulsyjnym. U kolejnych 20% pacjentów rozwija się plamica zakrzepowa, objawiająca się krwotokami na całej długości przewodu pokarmowego, objawami kłębuszkowego zapalenia nerek i ostatecznie rozwojem ostrej niewydolności nerek (ARF).

U około 10% pacjentów z HA rozwija się HUS (zespół Gassera), dla którego charakterystyczną triadą jest niedokrwistość hemolityczna, trombocytopenia, nefropatia, aż do ARF. Istnieją niepełne typy HUS, które rozwijają się po przeniesionym GC - i objawiają się przejściowym krwiomoczem, białkomoczem, ale bez trombocytopenii, niedokrwistości hemolitycznej i ostrej niewydolności nerek, aw niektórych przypadkach wykryto trombocytopenię i niedokrwistość hemolityczną, ale nie ma oznak ostrej niewydolności nerek.

Dla pełnego typu HUS charakterystyczny jest ostry początek, który pojawia się po 2-15 dniach od ustąpienia biegunki. Objawia się wymiotami, wyraźnym zmniejszeniem ilości wydalanego moczu, wzrostem kreatyniny i mocznika, niedokrwistością hemolityczną, mikrohematurią, trombocytopenią i nadciśnieniem tętniczym. U wielu pacjentów powyższej triadie towarzyszą zaburzenia o charakterze mózgowo-neurologicznym (drżenie, drażliwość, napady padaczkowe, aż do śpiączki). Śmiertelność pacjentów z rozwiniętą HUS po GC waha się w granicach 3-5%.

Klinika Escherichiozy wywołanej przez enteroadhezyjną Escherichia coli (EACC)

Choroba nie jest dobrze poznana, występuje u pacjentów głównie z osłabioną odpornością. Częściej objawia się postaciami pozajelitowymi - formami nozologicznymi spowodowanymi uszkodzeniem dróg moczowych i żółciowych (zapalenie pęcherza, gruczołu krokowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych), o czym świadczy obecność Escherichia coli w wymazie z przewodu moczowo-płciowego u mężczyzn i kobiet. Rzadziej występuje w postaci septycznej (zapalenie opon mózgowych, posocznica coli).

Stosunkowo często Escherichia coli w moczu mężczyzn znajduje się w rozmazie na florze. Najczęstsze przyczyny E. coli w moczu mężczyzn: nieprzestrzeganie intymnej higieny osobistej (wypływanie z jelit), uprawianie seksu analnego, rzadziej - pływanie na otwartej wodzie. Jeśli chodzi o obecność Escherichia coli w nasieniu, normalnie nie powinna być obecna, jednak podczas przechodzenia przez przednią część cewki moczowej zakażonej Escherichia coli można ją również wykryć w ejakulacie.

Ważne jest, aby miano Escherichia coli nie przekraczało wskaźnika - escherichia coli 106 CFU / ml. W przeciwnym razie należy zachować czujność, ponieważ infekcja dróg moczowych może być przyczyną grupy zmian polimorficznych (od bezobjawowej bakteriurii do postaci jawnych - zapalenie pęcherza i ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek).

U kobiet E. coli jest często wykrywana w pochwie. Zwykle nie powinno się wykrywać bakterii E. coli w pochwie. Głównymi powodami wprowadzenia go do pochwy są:

  • ignorowanie zasad higieny osobistej - niewłaściwe mycie (od tyłu do przodu);
  • seks analny bez zabezpieczenia, w którym mężczyzna wprowadza florę jelitową do pochwy;
  • stosunek seksualny z mężczyzną z zapaleniem gruczołu krokowego;
  • nadużywanie perforowanych środków intymnych, które naruszają PH pochwy i skład mikroflory;
  • noszenie obcisłej bielizny lub stringów, przez które coli jest łatwo przenoszona z odbytu do pochwy.

Należy jednak mieć na uwadze, że ginekologia (e coli w rozmazie u kobiet) może nie cierpieć i być składnikiem oportunistycznej flory pochwy, jeśli E. coli jest zawarta w niewielkiej ilości (do 10 ^ 2 CFU / ml) i ma objawy zapalenia (leukocyty) i żadnych skarg.

Analizy i diagnostyka

Rozpoznanie escherichiozy (zakażenia coli) opiera się na danych z badań epidemiologicznych, klinicznych, laboratoryjnych i częściowo instrumentalnych. Rozpoznanie Escherichiozy na podstawie kombinacji objawów, zwłaszcza w przypadkach sporadycznej zachorowalności, nastręcza pewne trudności. Biorąc to pod uwagę, w celu różnicowania Escherichiozy jelitowej na podstawie objawów klinicznych poniżej podano tabelę podsumowującą, uwzględniającą specyfikę objawów klinicznych różnych grup patogenetycznych Escherichia coli..

Kliniczne zróżnicowanie escherichiozy jelitowej

Podczas badania klinicznego należy zwrócić szczególną uwagę na obecność / nasilenie zatrucia, odwodnienia, a także identyfikację wiodącego (głównego) zespołu uszkodzenia przewodu pokarmowego:

  • Zespół ostrego zapalenia żołądka - objawiający się uczuciem ciężkości i nawracającym bólem w okolicy nadbrzusza, nudnościami, wymiotami, bólem w nadbrzuszu przy badaniu palpacyjnym.
  • Zespół ostrego zapalenia jelit - obfite, wodniste, luźne stolce, często pieniste z domieszką niestrawionego pokarmu, zielonkawo-żółtawe zabarwienie, dudnienie i nawracający ból bez wyraźnej lokalizacji. Odwodnienie w różnym stopniu.
  • Zespół ostrego zapalenia jelita grubego - charakteryzuje się nawracającymi bólami skurczowymi w okolicy biodrowej brzucha, często z pozorną chęcią wypróżnienia. W ciężkich przypadkach stolec jest skąpy, częsty, bez kału, składający się ze śluzu zmieszanego z krwią. Palpacja - bolesność, stwardnienie niektórych części okrężnicy, po wypróżnieniu uczucie niepełnego opróżnienia jelita.

Zapalenie okrężnicy jest często obserwowane w przypadku zajęcia okrężnicy / jelita cienkiego.
Ostateczna diagnoza escherichiozy jest ustalana dopiero po izolacji patogenu i potwierdzeniu serologicznym. Przedmiotem badania bakteriologicznego mogą być wymioty, kał, płukanie żołądka i krew w postaci uogólnionej.

Do diagnostyki można wykorzystać serologiczne metody badawcze (RNGA, reakcja immunofluorescencji, reakcja neutralizacji i inne), chociaż ich wartość informacyjna jest znacznie niższa. Ponadto możliwe są wyniki fałszywie dodatnie, ponieważ istnieje podobieństwo antygenowe Escherichia do innych enterobakterii. Obiecującą metodą diagnostyczną jest metoda PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy). Instrumentalne metody escherichiozy (kolonoskopia / sigmoidoskopia) nie są zbyt pouczające.

Diagnostyka różnicowa jest wymagana w przypadku salmonellozy, czerwonki, kampylobakteriozy, toksykoinfekcji przenoszonych przez żywność. W przypadku szybko rozwijającego się ciężkiego odwodnienia - z zakażeniem enterowirusem / rotawirusem i cholerą.

Leczenie Escherichia coli

Leczenie escherichiozy jest złożone. Obejmuje dietę dietetyczną, terapię patogenetyczną i objawową. Proces terapeutyczny ma na celu zwalczanie patogenu i jego toksyn, a także normalizację metabolizmu i funkcji różnych narządów. Z reguły pacjenci z łagodnymi postaciami choroby nie wymagają hospitalizacji, a pacjent może być leczony ambulatoryjnie - leczenie E. coli w domu, aw przypadku postaci umiarkowanych i ciężkich pacjenci są hospitalizowani w szpitalach zakaźnych.

Leczenie E. coli u dorosłych z łagodnym przebiegiem i odwodnieniem 1 stopnia obejmuje doustną terapię nawadniającą z użyciem Glucosolan, Rehydron, Citroglucosolan. W tym samym czasie ilość wstrzykniętego płynu powinna przekraczać utratę płynu z organizmu z kałem średnio o 1,5 razy.

W przypadku łagodnego przebiegu wskazane jest przepisanie antyseptyków jelitowych (Neointestopan, Intetrix, Enterol) w ciągu 5-7 dni. Leczenie escherichia coli polega na stosowaniu leków enzymatycznych, które przywracają brak enzymów trzustkowych, normalizują metabolizm kataboliczny i ogólnie poprawiają wchłanianie składników pokarmowych, zmniejszają steatorrhea (zwiększona ilość tłuszczu w kale) oraz objawy spowodowane złym trawieniem (zaburzenie trawienia składników pokarmowych)... W tym celu wyznacza się Mezim forte, Creon, Panzinorm forte, Festal. Dobry efekt daje przyjmowanie enterosorbentów przez 1-3 dni (Polyphepan, Polysorb, Enterosgel, Enterodez).

Pacjenci z cięższym przebiegiem, hospitalizowani w szpitalu w ciągu pierwszych 2-3 dni, wymagają ścisłego leżenia w łóżku z wyznaczeniem terapii etiotropowej. W umiarkowanych formach częściej przepisuje się: kotrimoksazol (septrin, bactrim, biseptol) oraz antybiotyki z grupy fluorochinolonów, których działanie opiera się na hamowaniu topoizomerazy i gyrazy DNA.

Zaleca się przepisywanie leków Tsiprolet, Tsiprobay, Tsiprosol, łączących szerokie spektrum przeciwdrobnoustrojowe, wyraźne działanie bakteriobójcze i korzystną farmakokinetykę (dobry profil bezpieczeństwa, wysoka biodostępność, szybkie osiągnięcie maksymalnego stężenia we krwi), co pozwala pozbyć się patogenu. Możesz również podawać doustnie przez 5-7 dni Pefloxacin (Abaktal), Ofloxacin (Tarivid).

W ciężkich postaciach fluorochinolony są przepisywane w połączeniu z cefalosporynami II generacji (cefaklor, cefuroksym, ceftriakson) i III generacji (ceftazydym, cefoperazon). Przy ciężkim odwodnieniu organizmu (2-3 stopień) wskazana jest intensywna terapia nawadniająca roztworami krystaloidów (Acesol, Quartasol, Chlosol, Laktosol). Objętość płynu dożylnego oblicza się na podstawie stopnia odwodnienia i masy ciała pacjenta. Pierwszy etap ma na celu wyeliminowanie istniejącego już odwodnienia, a drugi etap ma na celu korektę bieżących strat płynów. W przypadku ciężkiego zatrucia roztwory koloidalne są przepisywane w objętości do 800 ml dziennie (Reopolyglyukin, Gemodez).

Szczególna uwaga ze względu na wysokie ryzyko powikłań wymaga leczenia pacjentów z Escherichiozą 0157. Takim pacjentom po antybiotykoterapii z trwającą biegunką przepisuje się eubiotyki, których działanie ma na celu korygowanie rozwiniętej dysbiozy. Z reguły taki lek jest przepisywany na 7-10 dni - Bifiform, Probifor, Bifistim, Acipol, Bifidumbacterin Forte itp.) Nie opracowano surowicy przeciwko Escherichiozie u ludzi. Istniejące wielowartościowe surowice Escherichia OC są przeznaczone do diagnostyki - serologicznej identyfikacji Escherichia w RZS (reakcje aglutynacji na szkle).

Wypisanie pacjentów z rozpoznaniem escherichiozy przeprowadza się po całkowitym wyzdrowieniu (brak objawów klinicznych) i ujemnym podwójnym badaniu bakteriologicznym ekskrementów, a następnie pod obserwacją lekarską przez 2 miesiące.

Leczenie pozajelitowej echirichiozy

Pozajelitowe postacie escherichiozy objawiają się określonymi postaciami nozologicznymi (dysbioza, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza, zapalenie pęcherzyka żółciowego, posocznica, zapalenie opon mózgowych, choroby ginekologiczne), z których każda wymaga specjalnego leczenia.

Leczenie E. coli w moczu

Wykrycie Escherichia coli w moczu mężczyzn i kobiet w większości przypadków wskazuje na obecność w narządach moczowych powolnego procesu zapalnego, który występuje utajony, bez objawów klinicznych lub w postaci jawnej - w specyficznej postaci nozologicznej (zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie pochwy). W związku z tym każda choroba wymaga odpowiedniego leczenia, w tym wyznaczenia leków przeciwbakteryjnych i odpowiednich procedur medycznych..

Leczenie Escherichia coli w ginekologii

Wykrycie E. coli w pochwie jest niekorzystnym objawem, który może przyczynić się do naruszenia fizjologicznie prawidłowej równowagi mikroflory, aw niekorzystnych warunkach (osłabienie odporności) - wywołać proces zapalny w narządach układu moczowego kobiety. W przypadku Escherichia coli w rozmazie u kobiet (szczególnie na tle wzrostu liczby leukocytów w rozmazie) wymagane jest dodatkowe badanie i wyznaczenie antybiotykoterapii, biorąc pod uwagę wrażliwość mikroorganizmu.

Szczególna uwaga na proces leczenia jest wymagana w przypadku wykrycia Escherichia coli w rozmazie z różnych mediów poza jelitem u dzieci poniżej pierwszego roku życia, szczególnie u wcześniaków i tych, które są osłabione ze względu na wysokie ryzyko rozwoju sepsy z objawami ognisk zapalnych w różnych narządach (zakażenie dróg moczowych, zapalenie płuc, zapalenie stawów zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wsierdzia) lub zakaźny wstrząs toksyczny z wysoką śmiertelnością.